Anastazja Ostrowska

beginnings 🤍

Added 2024-12-29 14:34:37 +0000 UTC

ENG (Polska wersja poniżej)
Hello everyone! To wrap up this year, I’ve decided to take you on a journey through my photographic adventure. As you may know (or maybe not), my journey into posing for photos began about 15 years ago. Back then, my friend and I decided to do our first photo shoot; we were always the two artistic souls in our school class, the ones who painted the prettiest pictures and loved art and music the most. (Probably, a long time ago, in another lifetime, we were Greek muses).

One day, my friend told me that her dad had a camera. She asked if I would pose for her photos. I didn’t need much convincing. We immediately started planning what and how we would do it. We didn’t have many resources—just two modest teenage girls (around 13/14 years old) in a village, with very limited options—but we made the most of what we had, using every opportunity available to us to its fullest potential.

We lived close to a lake, so we often took pictures there. I would step into the water, pick flowers, lie down in the water, dive, and my friend would capture it all. At that time, the website DeviantArt and its Polish counterpart, Digart, were popular. We quickly started gaining recognition there, and soon most people at school knew we were taking photos.

And that’s how it all started—from the passion of two girls, a passion that continues to this day—and so does the friendship. Thank you, Kinga. I love you.

Cześć Wam! Na zakończenie tego roku postanowiłam zabrać was w podroz przez moją fotograficzną przygodę. Jak może wiecie (lub nie) moje pozowanie do zdjęć zaczęło się około 15 lat temu. Wtedy to ja i moja przyjaciółka postanowiłyśmy zrobić pierwszą sesję zdjęciową; ja i ona od zawsze byłyśmy tymi dwiema artystycznymi duszami w szkolnej klasie, które zawsze najładniej malowały i lubiły najbardziej plastykę i muzykę. (Pewnie dawno temu, w innych wcieleniach byłyśmy greckimi muzami).
Moja przyjaciółka pewnego dnia powiedziała mi, że jej tato ma aparat fotograficzny. Zapytała, czy nie zapozowalabym jej do zdjęć. Mnie nie trzeba było długo namawiać. Od razu zaczęłyśmy planować, co i jak zrobimy. Nie miałyśmy wielu możliwości. Dwie skromne nastolatki (jakieś 13/14 lat), na wsi, z mocno ograniczonymi możliwościami- a jednak, działałyśmy z tym, co miałyśmy i wykorzystywałyśmy możliwości, które miałyśmy na dany moment na 200%. Mieszkałyśmy blisko jeziora, tam więc często robiłyśmy zdjęcia. Wchodziłam do wody, zrywałam kwiaty, kładłam się w wodę, nurkowałam, przyjaciółka wszystko uwieczniała. W tamtych czasach popularny był serwis deviantart oraz polski jego odpowiednik- digart. Szybko zaczęłyśmy zyskiwać tam popularność, w szkole też już większość wiedziała, że Robimy zdjęcia. I tak to się właśnie zaczęło- od pasji dwóch dziewczynek, która to pasja trwa do dziś- a i przyjaźń również. Dziękuję, Kingo. Kocham Cię.